Alone Lizard

ไม่ได้เขียนซะนานเลยอะ

 ตอนนี้ว่างๆเลยเข้ามาเขียน

ไดอารี่โว้ยยยยย เราเป็นอะไร อารมณ์เราแปรปรวนบ่อยมากมายเลย

ตอนเช้าอารมณ์ดีๆอยู่ ตอนเย็นกลับเริ่มมีอารมณ์น้อยใจละ เห้อๆๆๆๆ

นัด เอ็งอยู่กะเค้าไม่ได้ไงว้า สละเวลาแค่ 2 ชั่วโมงครึ่งเพื่อเพื่อนไม่ได้ไง

เพื่อนมีปันหาอะไร ไม่เคยจะแคร์เลยเดี๋ยวนี้

ใช่ดี๊ มีแฟนแล้วก็ทิ้งเพื่อนเลย เราไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ไม่ได้เจอกันทั้งวัน กะจะมาเจอตอนเย็น

ตั้งใจไว้ละว่าจะเจอกันตอนเย็น กลับบอกว่า "วันนี้ไม่ไปเรียนพิเศษนะ"

พอดีวันนี้มีเรียนพิเสด 5 โมง - 1 ทุ่มอะนะ ไปหาเพื่อนที่มันไว้ใจมากกว่าเราได้แล้วใช่มั้ยล่ะ

เห็นอะไรๆก็ไม่สนใจเพื่อนคนนี้ละ เห็นสนใจอยู่แต่คนอื่น กลับมาจากเรียน...

กะจะมาคุยเอ็มให้เต็มที่หายคิดถึงเพื่อนอย่างมื.....(คุณ)

แต่ก็ไม่ได้คุย แถมบอกว่า ไปหา ร (หน่วยเงินเกมๆหนึ่ง อ่านว่า รอ)

พรุ่งนี้ต้องได้ 5000 เราก็ยอมหาให้อะนะ แต่....

 โหยยย มันหายากอะนะ แล้วแถม 3 ทุ่มเราก็ต้องเลิกคอม (แต่ตอนนี้แอบมาอัพบล๊อกฮะ)

 เราหาไม่ได้หรอก ..... พอถึง 3 ทุ่มเราก้อต้องเลิกคอม เพราะแม่ว่าเราด้วย

เราก็โทรไปบอกว่า เอาแค่ 2500 ก่อนนะ พรุ่งนี้มาต่อ .... มันเริ่มทำเสียงอ่อยๆแล้วอะ

รู้สึกไม่ได้เล้ยยยย แล้วคำว่า ขอโทษ เนี่ย เราก็พูดกะมันบ่อยมากแล้วด้วย

ตลอดชีวิตที่รู้จักมัน เกินร้อย เกือบพันครั้งด้วยซ้ำไป ครั้งนี้รู้สึกไม่กล้า

1. เริ่มรู้สึกว่า ขอโทษบ่อยไป เหมือนคนขี้แพ้เลย เราไม่ค่อยจะยอมคนอะ เซ็ง!!!

2. รู้สึกผิดกับมันมากไป เราไม่ดี หรือ มันทำเกินไปกันแน่นะ เซ็ง!!!

3. รู้ว่าคำขอโทษมันดีสำหรับการให้อภัยของใครหลายๆคน แต่เราพูดซะเกือบชินแล้ว มันคงไม่รู้สึกอยากจะให้อภัยอะไร นอกจากไปไว้ใจคนอื่น มีเพื่อนสนิทคนอื่น แล้วเราล่ะ จะมีเพื่อนคนไหนที่ให้คำปรึกษาได้ดีเท่ามัน (แต่ก่อนนะ) คือ... เซ็ง!!!!

(ใจจริงอยากแสดงออกด้วยวิธีอื่นมากกว่าคำขอโทษ แต่ไม่รู้จะทำอะไรดี เดี๋ยวจะเหมือนเกเข้าละซวยเลย เพื่อนล้อตายยย 555+)

อิอิ แต่ผมว่านะ ใครที่ทำผิดอะไรน่ะ ขอโทษเป็นทางออกที่ดีที่สุดเลยคร้าบบบบบ

วันนี้ ลาก่อน บล๊อกเรา >w< วันนี้รีบเขียนน่ะ หุหุ